Vrouwen aan de haard in plaats van in het professoraat

In de periode na mijn doctoraat hadden we op de faculteit een zeer vrouwonvriendelijke beoordelingscommissie. Ik herinner me dat ik ooit kandideerde voor een plichtvak in onze opleiding, dat aansloot bij de discipline waarin ik jaren lang als assistent actief was en oefeningen verzorgde. Ondanks mijn goed gevuld CV haalde ik de eindmeet niet. Een lid uit de commissie sprak later uit de biecht en liet optekenen dat een ander lid uit de commissie, amper vijf jaar ouder dan ikzelf dus helemaal niet van de “oude generatie” zich had laten ontvallen dat vrouwen niet thuishoren in het professoraat, wel aan de haard…
In diezelfde periode kandideerde ik ook voor een ander vak. Eén van mijn tegenkandidaten was een collega, die later ook mijn echtgenoot werd. Hij had een mooi CV, maar ik had zowat vier keer zoveel publicaties achter mijn naam staan dan hij. We moesten op dezelfde dag verschijnen voor de beoordelingscommissie. Ik kreeg een spervuur van vragen over onder andere mijn publicaties. Sommige leden wisten zelfs niet eens waar ik mee bezig was – van dossierkennis gesproken. Mijn collega kwam na mij en was in vijf minuten terug buiten. Er kwamen geen vragen, geen opmerkingen. Drie keer raden wie eerste gerangschikt werd en wie tweede. Juist, ja.

Story signed by : helemaal vrouw

The story happened to me as a PhD in the year 2000-2004 at an academic institution in Flanders

Posted under: sexism story

Tagged as: , , ,

Leave a Reply