Beste Professor, toon aub wat meer respect voor…

Toen ik vol idealisme begon als vorser, was ik blij dat ik iets kon bijdragen aan mijn alma mater. Ik keek er naar uit, de collega’s, het onderzoeksleven en het opleiden van jonge leergierige studenten. Zo eentje zoals we zelf waren, al die jaren geleden.

Tijdens ons eerste gesprek viel u al meteen met de deur in huis. Of ik misschien toch liever niet zwanger zou worden tijdens mijn onderzoek. Want dat zou – volgens u – het onderzoek alleen maar bemoeilijken en er waren toch al genoeg onderzoekers en vrouwelijke professoren met kinderen. Bovendien zou het imago van de onderzoeksgroep hier wel eens onder kunnen lijden. Dus, als ik plannen had in die richting, best even opbergen. Voor een jaar of zeven.

Toen de onderzoeksgroep het wat minder deed, ging u – zoals een goede professor betaamt – op zoek naar ‘vers bloed’. U keek daarbij niet naar de opleiding, kwalificaties of diploma’s, maar wel naar het uiterlijk van de nieuwe werknemers. Dat de nieuwe werknemer in kwestie geen diploma, noch ervaring had, was bijzaak. Ze was een streling voor het oog – dat was blijkbaar voldoende. Dat u nadien, te pas en te onpas, ook aan de overige werknemers vroeg of u geen briljante keuze had gemaakt, vond u de normale gang van zaken.

Overigens, de opmerkingen die u samen met de andere collega’s maakte op personeelsfeestjes, daar had ik het toch wat moeilijk mee. Alsof die enkele kilo’s meer bij de ene collega echt een verschil maakten voor dat specifieke onderzoek. En of het kapsel, dat u liever wat langer zag, hét verschil zou maken in de academische wereld.

Beste professor, ik zou u toch willen vragen om iets meer respect te tonen voor de onderzoekers. Want binnenkort worden we meteen allemaal zwanger in de eerste week, wordt er geen onderzoek gedaan en moet u misschien zelf eens wat beginnen schrijven.

Story signed by: Bea

The story happened to me as a PhD Student in the year 2012 at an academic institution in Flanders

Posted under: sexism story

Tagged as: , , ,

Leave a Reply